7 wskazówek jak wspierać córkę, gdy zaczynają jej rosnąć piersi

To wyjątkowy moment pełen zarówno ekscytacji, radości jak i niepewności czy obaw. Podpowiadamy ci jak możesz mądrze towarzyszyć w nim córce i łagodnie ją wspierać.

7 wskazówek jak wspierać córkę, gdy zaczynają jej rosnąć piersi

1. Nie zawstydzaj

Podejdź do zmian, które w niej zachodzą, z powagą i szacunkiem. A przy tym zupełnie normalnie. Jeżeli możesz, to zaznacz wyraźnie, żeby rodzina (mowa też o ciociach i wujkach) powstrzymała się od niepotrzebnych komentarzy. Nie rozmawiaj też na ten temat z innymi dorosłymi przy dziewczynce. To jej intymna sprawa i to ona decyduje, czy chce ją z kimś omawiać, czy nie.

2. Porozmawiaj, opowiedz, wytłumacz, co się dzieje

Aby lepiej pomóc twojej córce zrozumieć, co się z nią dzieje, możesz sam/sama poczytać więcej o piersiach, ich budowie i funkcji – karmieniu niemowląt i dzieci. To ważne, aby opowiadając o piersiach, skupiać się nie na ich wyglądzie, ale na tym czemu służą, jak bardzo są funkcjonalne i jak życiodajnym pożywieniem jest mleko matki. Szczególnie polecam książkę „Kobieta. Geografia intymna” Natalie Angier i rozdziały o piersiach oraz laktacji. Do rozmowy możesz też wykorzystać artykuł z 12 numeru „Komosu dla dziewczynek”, który opisuje, co dzieje się w ciele dziewczynki, gdy rosną piersi. Będzie dla was dobrym punktem do pytań i rozmowy.

Pączkuję, czarno biała ilustracja uśmiechnięta dziewczynka - grafika pochodzi z 12 numeru magazynu Kosmos dla dziewczynek3. Pomóż wybrać pierwszy stanik

Ale najpierw zapytaj i sprawdź, czy po drugiej stronie jest chęć. Może być tak, że dziewczynka już od dawna marzy o koszulce w rodzaju stanika sportowego, ale być może w ogóle nie chce o nim słyszeć. Uszanuj jej potrzeby i wysłuchaj ich. Wytłumacz też, że funkcją biustonoszy jest wspieranie ciała w noszeniu piersi. Ale każda kobieta sama decyduje, jak jest jej najwygodniej. Stanik na pewno przyda się w czasie uprawiania sportów.

4. Sprawdź, w jaki sposób ty odnosisz się do swoich piersi i/lub do piersi innych

Dzieci uczą się przez naśladowanie. To dlatego tak ważne jest, jaki ty masz stosunek do swoich piersi i czy komentujesz piersi innych osób (to oczywiście tyczy się też całego ciała). Jeżeli dziewczynka słyszy od bliskich kobiet: „Chciałabym mieć większe piersi” czy „Cycki mi wiszą”, to uczy się, że to, jak wyglądają piersi, jest na tyle ważne dla mamy, że o tym mówi. Przyswaja też sobie, że bycie niezadowoloną ze swojego ciała jest częścią bycia kobietą. To samo dzieje się, gdy słyszy z ust swoich bliskich (kobiet i mężczyzn) uwagi komentujące biust innych osób („Ta to ma cycki!”). To pokazuje jej, że komentowanie wyglądu innych osób jest OK i że tym komentarzom szczególnie często poddawane są piersi, które najwidoczniej obowiązują niespisane standardy atrakcyjności. Takie spojrzenie może prowadzić do uprzedmiotawiania swojego ciała i ciał innych dziewczynek i kobiet. Więcej na ten temat przeczytasz w wartościowej książce dr Renee Engeln: „Obsesja piękna. Jak kultura popularna krzywdzi dziewczynki i kobiety”.

Pierwszy włos, czarno biała ilustracja uśmiechnięta dziewczynka - grafika pochodzi z 12 numeru magazynu Kosmos dla dziewczynek

5. Pokaż różnorodność

W czasie dorastania porównywanie się z innymi nierzadko przybiera na sile. Dziewczynki zastanawiają się, czy dobrze się rozwijają, porównują wielkość piersi z koleżankami. Spoglądają też na media społecznościowe, które (jeśli nie są odpowiednio moderowane) pokazują właściwie tylko jeden typ ciała i urody. Dlatego bardzo cenne są doświadczenia, kiedy dziewczynka może zobaczyć ciała kobiet w różnym wieku w naturalnym środowisku, np. w basenowej przebieralni. Na tej stronie, fotografki Laury Dodsworth, której album w „Nowym wychowaniu seksualnym” poleca Agnieszka Stein, znajdziesz zdjęcia bardzo różnych piersi, które możesz obejrzeć razem z córką, jeżeli uznasz to za odpowiednie.

https://www.lauradodsworth.com/bare-reality-photography

6. Wysłuchaj i bądź

Dziewczynki rozwijają się bardzo różnie. Jedne po wakacjach wracają do szkoły odmienione z niemal dorosłymi piersiami, podczas gdy inne dopiero zaczynają pączkować. Dla twojej córki może to wiązać się z różnymi napięciami: „Ania już ma piersi, a ja jeszcze nie!”, albo „Nikt nie ma jeszcze piersi, tylko ja. Czuję się bardzo głupio”. Dobrze jest wtedy w pełni i z uwagą wysłuchać córki oraz wytłumaczyć – na tyle, na ile to możliwe – że każdy jest inny, wyjątkowy i rozwija się w swoim własnym, najlepszym dla niego tempie.

7. Reaguj

W okresie pokwitania reakcje niektórych chłopców na zmieniające się ciała swoich koleżanek mogą stać się nieodpowiednie. Ważne jest, aby w takiej tej sytuacji nie demonizować chłopców: to nie jest tak, że „oni tacy są”, ale raczej, że nie mieli jeszcze dobrego przykładu i sami ze swoimi emocjami radzą sobie najlepiej jak potrafią. Jednocześnie takich zachowań nie należy bagatelizować czy kłaść na karb „końskich zalotów”. Szczególnie, gdy „NIE” po stronie dziewczynki nie zostaje wysłuchane i potraktowane poważnie. Wulgarne komentarze czy strzelanie ze staników to zachowania przemocowe i naruszające osobiste granice. Trzeba o tym informować tak dziewczynki, jak i chłopców, nauczycieli, wychowawców i innych rodziców. Jeżeli jest to konieczne, dobrym pomysłem jest zorganizowanie dodatkowych zajęć edukacyjnych skupiających się wokół kwestii granic i empatii. Dziewczynki muszą wiedzieć, że nikt nigdy, nawet pod pozorem „żartów”, nie ma prawa naruszać jej granic i sprawiać jej dyskomfortu. A to, że reaguje i się nie zgadza, nie oznacza, że „nie zna się na żartach”, ale że dba o siebie i staje po swojej stronie. Dzieci uczą się od dorosłych, więc to my od samego początku dajemy im przykład tego, jak postępować z granicami innych ludzi: czy je szanujemy, czy ignorujemy. Czy stajemy w obronie własnych granic czy pozwalamy, aby je przekraczano.

Odbierz nasz Kosmiczny newsletter

Ćwiczenie

Jeżeli jesteś mamą, to przypomnij sobie, jak to było, kiedy tobie zaczęły rosnąć piersi. Czego wtedy potrzebowałaś, co cię niepokoiło. Pamiętaj, że twoja córka może mieć zupełnie inaczej, ale być może podzielenie się z nią twoim doświadczeniem będzie cenne i wzbogacające dla waszej relacji. Ale też nie naciskaj. Uszanuj, jeżeli nie będzie cię chciała słuchać.


Książki, które polecamy:

Natalie Angier: „Kobieta. Geografia intymna”.
Dr Renee Engeln: „Obsesja piękna. Jak kultura popularna krzywdzi dziewczynki i kobiety”.
Agnieszka Stein: „Nowe wychowanie seksualne”.

Tekst: Barbara Pietruszczak


Ten artykuł nawiązuje do tekstu z 12. numeru MÓJ POKÓJ

Mój pokój - 12 numer magazynu Kosmos dla dziewczynek - okładka

MÓJ POKÓJ możesz zamówić i odebrać w empik.com
Przejdź do empik.com

Przeczytaj także:

© fundacja Kosmos dla Dziewczynek 2017 - wszelkie prawa zastrzeżone. Strona stworzona przez: Nextima.pl

0